Hoe open ben je naar je kind?

De hele dag door geeft je lijf duidelijke maar ook subtielere signalen of iets wel of niet goed voor je is. Je lijf is een precisie-instrument, je kunt er op vertrouwen. Eenvoudig toch? Doen & klaar! Maar zo makkelijk blijkt het niet te zijn.

In onze maatschappij kennen we veel belang toe aan het denken. Daardoor slaan we dat wat we voelen nog wel eens over, of we rationaliseren het weg.
Ook al in onze jeugd werd er bij velen van ons prioriteit gegeven aan de informatie van ons denken. Het is niet zo gek dus dat ook bij ons ‘luisteren naar je lijf’ een ondergeschoven kindje is geworden.

Gelukkig blijft ons lijf de hele dag door, ons hele leven lang onvermoeibaar signalen geven en kun je de draad altijd en op ieder moment weer oppakken om de signalen weer op te merken en er naar te handelen. Want daar gaat het eigenlijk om, voelend aanwezig zijn in je lijf. Dan kun je de signalen ook oppikken.

Met kinderen krijg je constant feedback van je lichaam of iets goed voor je is of niet. Voorbeelden zijn, je zoon van 8 die op schoot kruipt, of je dochter die loopt te zingen, of je baby die vroeg wakker wordt. Stuk voor stuk voorbeelden die zowel goed voor je kunnen zijn als niet goed.

Op schoot kruipen kan je blij maken maar het kan ook even teveel voor je zijn en heb je ruimte voor jezelf nodig. Ook zingen kan je blij maken maar als het volume veel te hoog is voor je wordt het een ander verhaal. Als je kind vroeg wakker wordt terwijl je zelf nog niet uitgeslapen bent om 6 uur, is het niet fijn. Als je een ochtendmens bent en je wilt iets ondernemen, kan het fijn zijn dat je kind ook al vroeg klaar is om er een leuke dag van te gaan maken.

In je lijf kun je dat merken doordat je opent of sluit naar de ander toe. Openen is het gevoel dat je openstaat voor de ander of de situatie, je zegt als het ware ‘ja’. Je beweegt er naar toe. In je lijf voelt het ontspannen. Het dient je doordat je hierdoor openstaat voor de ander of voor iets, zo kun je contact maken.
Sluiten kun je voelen als je liever afstand wil, het is eigenlijk een ‘nee’. Subtiel verstrakken je spieren. Sluiten dient je om je te beschermen, het geeft aan als iets niet goed voor je is.

Het één is niet beter dan het ander. Het feit dat je lijf zich opent of sluit is niets meer dan informatie voor je. Wat het lastig maakt is dat we, door onze ervaringen, openen en sluiten soms zelf inzetten op momenten dat het niet (meer) nodig is.

Als je altijd reageert met openen als je kind iets van je wil, omdat je vindt dat zijn behoefte altijd voor gaat, pleeg je roofbouw op jezelf. Dan is je altijd openen in deze situatie een valkuil. Sluiten kan je ook teveel doen. Als je het bijvoorbeeld altijd spannend vind om contact met anderen te maken, ga je het uit de weg en zou je als moeder in een isolement kunnen komen.

Je lijf is een belangrijke raadgever maar het is dus goed om je kop er bij te houden! Op die manier kun je een bewuste keuze maken hoe je in iedere situatie wilt reageren.

Hier vind je meer info over de cursus