Onvrij aanraken

Ik kan het nu nog navoelen, hoe de juf van mijn zoon mij van achter bij mijn elleboog pakte en meenam naar een stukje verderop. Het is inmiddels even geleden maar ik kan zo het onprettige gevoel terug voelen van de manier waarop ze me in haar greep nam en ergens heen leidde. Het voelde niet vrij. Natuurlijk had ik me kunnen losrukken of kunnen vragen of ze me los wilde laten. Maar ik was overdonderd dat ze me überhaupt op die manier beetpakte en ze liet al los voor ik me dat allemaal bewust was.

Ik heb dit natuurlijk prima overleefd maar het maakte me wel weer heel duidelijk dat mijn lijf al reageert voor mijn verstand kan reageren.

Mijn lijf gaf direct een tegenreactie, ik spande mijn spieren. Mijn lijf gaf duidelijk aan dat dit niet was hoe ik wilde dat er met mij omgegaan werd. Het voelde niet gelijkwaardig.

Deze plek bij de elleboog is een van de machtsplekken. De kin van je kind optillen om ‘m je aan te laten kijken, is er ook zo een. Of een hand in je nek, zo met de duim aan de ene kant en de vingers aan de andere kant. Als je zo wordt aangeraakt of geleid, heb je niet het gevoel dat wat jij wilt, er nog toe doet. De ander bepaalt, heeft je ‘in zijn greep’. In affectief contact ben je gelijkwaardig en stem je samen af. Zo had de juf me ook prima met haar hand op mijn rug kunnen uitnodigen om mee te lopen, een stuk fijner.

Deze ervaring maakte me ook weer duidelijk dat mijn lijf een gevoelsgeheugen heeft, vol met gevoelsherinneringen. Je lijf voelt en onthoudt. Ook het lijfje van je kind. En dan is het wel zo fijn als het vol zit met fijne ervaringen en herinneringen!

Hier vind je meer info over de cursus